Zestawienie najlepszych prac dyplomowych absolwentów uczelni artystyczno-projektowych

Wybierz kategorię
Pokaż

„upa-dek/myśl filozoficzna”

upa-dek to książka obejmująca filozofię dekadencką, poczynając od czasów oświecenia, a kończąc na czasach współczesnych. Zostały w niej opisane nurty oraz filozofie wybranych filozofów, którzy stworzyli dekadentyzm. Całość zbudowana na czerni, bieli oraz zieleni nawiązującej do absyntu, a każdy dekadencki bohater został na nowo stworzony w kolażu ze starych portretów oraz elementów graficznych.

Poza sezonem. Przestrzeń zaprojektowana z myślą o mieszkańcach Sopotu.

W projekcie podjęta została próba przeznaczenia części wąwozu, przecinającego ulicę Obrońców Westerplatte, na pawilon, przestrzeń co-workingu, dedykowany Sopocianom, sprzyjający swoimi cechami skupieniu przy pracy. Pawilon został podzielony na dwie pozornie niezależne części: do pracy indywidualnej i grupowej.
Celem było zaaranżowanie wnętrza w taki sposób, by integrowało użytkowników przy jednoczesnym zapewnieniu im prywatności. Dzięki użyciu zestawień barw we wnętrzu (takich jak błękit, zieleń i czerwień lub połączenie pomarańczu, różu i fioletów) powstaje pasywne emocjonalnie otoczenie – sprzyjające skupieniu i kreatywności. Dzięki temu powstają wnętrza, w których użytkownicy mimo koncentracji na pracy mogą przebywać ze sobą i poznawać się.

Aplikacja informacyjno-edukacyjna dotycząca zaburzeń Integracji Sensorycznej

Integracja Sensoryczna to proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów zmysłów. Organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu.

Stworzona aplikacja ułatwi terapeucie pokazanie prawidłowego przebiegu ćwiczeń, a rodzicowi przypomni, jak stosować się do instrukcji przekazanej na terapii. Aplikacja ma na celu przyspieszenie efektów pracy terapeutycznej podjętej przez dziecko z pomocą rodzica w trakcie terapii SI.

Budynek wysokościowy w Warszawie jako przykład architektury ekologicznej

Praca zakładała zaprojektowanie ekologicznego budynku wysokościowego. Wieżowiec został zlokalizowany w dzielnicy Wola, w centrum Warszawy, która stanowi ważny ośrodek ekonomiczny w państwie. To w centrum Warszawy znajduje się największe skupisko budynków wysokościowych w Polsce.

Projektowany wieżowiec jest obiektem, w którym zastosowano liczne rozwiązania proekologiczne. W ich skład wchodzi zasilanie panelami słonecznymi oraz turbinami wiatrowymi, wykorzystywanie wody opadowej, użycie surowców naturalnych oraz zastosowanie zieleni elewacyjnej.

Idea budynku opiera się na ukształtowaniu bryły na wzór smukłego drzewa. Zielone tarasy zostały zainspirowane górskimi półkami obrośniętymi krzewami. Na dachu niższej części wieżowca zaprojektowany został park. Budynek jest przeszklony, a jego dolna część została pokryta żelbetowymi panelami z odbitym rysunkiem drewna. Ponadto zastosowano podcienie w parterze. Obiekt został zaprojektowany w ustroju trzonowym dwuwieszarowym. Dzięki temu możliwe było uzyskanie nietypowej formy. W wieżowcu znajdują się usługi (na parterze), biura oraz hotel.

Obiekty unikatowe. Inspiracja wybraną kulturą

Kolekcja dyplomowa o nazwie „Munke” powstała z inspiracji kulturą mongolską. To zbiór jedenastu ciepłych kreacji wykonanych z naturalnych materiałów. Detale oraz charakterystyczne elementy kolekcji zostały ręcznie wykonane. Celem tych unikatowych projektów było ożywienie kultury, zachęcenie odbiorcy do zagłębienia się w mongolską tradycję oraz poznania jej przeszłości. Sesja zdjęciowa ze względu na zbliżoną charakterystykę krajobrazów została wykonana na Islandii.

Opracowanie edytorskie i graficzne książki „Dzienniki Gwiazdowe” Stanisława Lema

Projekt opracowania edytorskiego książki „Dzienniki gwiazdowe” Stanisława Lema uzupełnia braki na rynku wydawniczym: do dziś nie powstało żadne odświeżone wydanie książki zawierające ilustracje. Ukazane w opracowaniu przedstawienia to autorska interpretacja barwnych i karykaturalnych światów opisanych w książce Lema.

Projekt edytorski zawiera w sobie: okładkę książki, projekty rozkładówek, zestaw 21 piktogramów uzupełniających, 10 ilustracji oraz 5 ilustracji animowanych, przeznaczonych na urządzenia elektroniczne.

BEJSEN i CZŁOWIEK KREWETKA - megazin, który łączy w sobie sztukę i modę oraz filmy, które pokazują życie Człowieka Krewetki.

BEJSEN – megazin
Głównym celem magazynu jest zwrócenie uwagi na konotacje pomiędzy sztuką i modą, w szerszym znaczeniu niż ta wpisana w logikę kapitalizmu. W BEJSEN młodzi projektanci oraz artyści stają w opozycji do konglomeratu modowego, który jest częścią naszego konsumpcyjnego życia. Szukają alternatywnych sposobów kreowania a ich twórczość stanowi szczególną formę reakcji na aktualne problemy społeczne, ekonomiczne, kulturalne czy ekologiczne. Moda okazuje się medium, przy pomocy którego można stworzyć trafny komentarz dla otaczającego nas świata oraz zająć wobec niego określone stanowisko.

W magazynie pojawią się również ilustracje, komiksy oraz zdjęcia. Dodatkowo w BEJSEN zostały włączone doświadczenia pracy w świecie całkowicie zawładniętym zyskiem i sprzedażą, gdzie istnieje tylko target sprzedażowy.

BEJSEN jest projektem totalnym, jest pomostem między elitarnym światem sztuki, galerii, rynku, a wszechobecną wokół nas kulturą obrazkową, internetem, reklamą. Magazyn powstawał prawie rok, a treści i forma wizualna zmieniała się pod wpływem czasu i doświadczeń. 

CZŁOWIEK-KREWETKA  filmy
Nasycenie wizualnością każdego aspektu naszego życia, nadmiar wszelkich możliwości i sposobów urzeczywistniania potrzeb i pragnień sprawia, że powoli zatracamy nie tylko swoją tożsamość, ale i człowieczeństwo. Jest tyle możliwości, tyle dróg, tyle wymogów i oczekiwań tak wielu różnych wirtualnych publiczności, istniejących tylko jako fantazmat. Zbyt łatwo można zatracić siebie. Człowiek, podobnie jak nasza rzeczywistość, zostaje pozbawiony przypadkowości, wszelkich wad w cechach osobowościowych i fizjologicznych. W momencie tego kryzysu rodzi się Człowiek-Krewetka (Shrimp Woman), który narodzony z wizualnego chaosu próbuje przedostać się do świata jako jego nowa gwiazda, a raczej nowy celebryta. Swoje życie wkłada na siebie jak cyfrowy kombinezon.

Projekt publikacji o treści edukacyjnej dla dzieci w wieku szkolnym

Projekt miał na celu uchwycenie przykładowego zbioru zadań dla klasy czwartej. W założeniach zeszyt ćwiczeń ma być pomocny dla wszystkich dzieci, nie tylko tych z predyspozycjami artystycznymi. Ma nie tylko wyjaśniać, czym jest plastyka, ale przede wszystkim intrygować, zachęcać rozgrzewać do współpracy.

Stymulacja plastyczna poprzez zabawę uznana została za jedyną słuszną metodę w tym wydaniu. Dzięki Przybornikowi uczniowie mają szanse na skuteczną ekspresję za pomocą mowy niewerbalnej. Mocną stroną publikacji jest strona graficzna  nie tylko po to, żeby przyciągać odbiorców, lecz także by wyrabiać w uczniach poczucie estetyki, co ma się odbywać na wyższym poziomie niż zwykle, w odniesieniu do dotychczasowych materiałów ćwiczeniowych.

W imię zasady, że liczy się jakość nie ilość, zadania zostały tak dobrane, aby nie wywierać presji na siatce godzin lekcyjnych. Swoboda ma towarzyszyć również nauczycielom współpracującym z tą publikacją, co ma mieć pozytywny oddźwięk w postaci wymarzonych lekcji plastyki. Przybornik ma być „czystą” przyjemnością.

Publikacja ta powstała w oparciu o liczne warsztaty, ankiety oraz badania.

Projekt podręcznika do prawa autorskiego

Niniejsza praca to odpowiedź na zaobserwowany problem nieznajomości własnych praw autorskich przez młodych twórców, wynikający także z trudności przyswojenia prawniczego języka. Na podstawie tej obserwacji powstał podręcznik do prawa autorskiego dla młodych twórców. W projekcie został wykorzystany tekst z publikacji „Krótki kurs własności intelektualnej” (dostępnej na otwartej licencji), która w przystępny sposób opisuje zagadnienia prawnoautorskie. Natomiast projekt opiera się na dostosowaniu treści do osób posługujących się językiem wizualnym, zarówno w formie opracowania graficznego publikacji, jak i w realizacji ilustracji, wykresów i infografik.

Żółto-niebieski boom

Zimą 2014 roku na Ukrainie odbyła się Rewolucja Godności, a wiosną tego samego roku nastąpiła przymusowa aneksja Krymu przez Rosję, dekomunizacja i początek wojny we wschodniej Ukrainie. Kraj zaczął się rozpadać. Historia powtórzyła się – Ukraińcy znowu poczuli dominację Rosji, która przez wiele dekad niszczyła to, o co zawsze walczyli – ich niepodległość. W wyniku tego w państwie „wybuchło” zjawisko, które ludzie nazwali „żółto-niebieskim boomem”: malowanie lub oznaczanie przestrzeni wspólnej i prywatnej kolorami flagi narodowej stało się sposobem „ochrony przed napastnikiem”, desperackim krzykiem wolności narodowej oraz hiperbolicznym sposobem tworzenia iluzji kraju, którego Ukraińcy nigdy nie mieli.

Pierwszymi oznaczonymi obiektami były mosty, które stały się symbolem jedności Ukrainy, szwami, które nie pozwalały rozerwać jej na kawałki. Ale bardzo szybko te kolory pokryły całą Ukrainę: domy, podwórka, place zabaw, drzewa, płoty, przystanki, nawet kosze na śmieci. To, co na początku było przejawem patriotyzmu, później zamieniło się w modny flashmob i straciło swoją prawdziwą wartość.

Od tych wydarzeń minęły 4 lata. Farba zaczęła się łuszczyć i to zjawisko znika tak samo symbolicznie, jak się pojawiło. Ukraina teraz jest w stanie rozczarowania. Wojna wciąż trwa. A żółto-niebieskie obiekty stały się zwyczajną częścią szerokiego pejzażu Ukrainy.